Witam serdecznie !!!
Jeszcze raz wracam do pobytu na Zjeździe w Ustroniu, ale teraz pokażę czego mnie nauczyła
Weronika. Przede wszystkim muszę Wam powiedzieć, że ma dziewczyna anielską cierpliwość (wiem, o tym od pierwszego wspólnego pobytu w Ustroniu).
W tym roku z powodu problemu ze wzrokiem schowałam głęboko w szafie moje najdrobniejsze koraliki, wykorzystałam tylko po kilka sztuk do moich cukierków -
letniego i
wiosennego.
Do Zjazdu "bawiłam" się jedynie składaniem biżuterii z dużych elementów.
Jednak z długiej listy warsztatów wybrałam beading, niewskazany dla moich oczu' wykorzystujący najdrobniejsze koraliki, bo nie wiadomo kiedy trafi się taka okazja do nauki nowych technik.
Na pierwszych warsztatach Weronika nauczyła nieparzystego ściegu peyote ; trochę trwało zanim zaskoczyłam, jak się mota koraliki co drugi rząd w tym ściegu :)
Wybrałam wzór z jednej z pokazanych przez
Weronikę bransoletek, tylko kolory dobrałam inne:
TOHO Treasure 12.oMatte-Color Opaque Jet ,
TOHO Treasure 12.o Silver-Lined Crystal.
Celem naszych warsztatów była bransoletka wykonana ręcznie na bazie obręczy z brzegiem w kolorze srebra wypleciona ściegiem peyote. Wymiar 65 x 8 mm, niestety za mała na moją rękę.
Bazę można zobaczyć w
Kadoro, które było sponsorem materiałów na nasze warsztaty.
Dokończyłam w domu i tak wygląda moja bransoletka - wzór idealnie pasuje na łączeniu.
Koraliki szyłam wspaniałą nitką japońskiej firmy SoNo, nie plątała się, nie rozłaziła, chyba odrobinę grubsza od innych nici do beadingu ( a może tylko mi się tak wydawało). Mają jeden minus - cena przeszło 20 zł za 100 metrów. W Kadoro w tej chwili są tylko
białe. Byłam zdecydowana kupić, bo szpulka duża, ale okazało się, że nici na niej tylko 100 metrów.
Na warsztatach wieczorowo-nocnych Weronika uczyła 3 grupy na raz, chętnych było mnóstwo.
Ja wybrałam kurs na oplecenie rivoli - kryształy Swarovskiego do oprawy, o średnicy 12 mm.
Udało mi się wybrać kryształy w odpowiednim kolorze Siam, ale niezbyt dobre oświetlenie sprawiło, że źle dobrałam ciemnie koraliki do oprawy. Nie było TOHO 15 i 11 w kolorze ciemnoczerwonym, a ja zamiast tych kremowych mogłam wybrać srebrne i do tego czerwone. Dopiero rano zauważyłam, jak bardzo źle dobrałam kolory. Wyglądałoby to znacznie lepiej. Zrobiło "klik", więc pewnie zrobię nową oprawę, bo kryształy piękne:)
Na kolczyku po lewej stronie widać kawałek żyłki, końcówki nie "schowałam" w koralikach i nawet nie zauważyłam na tym maleństwie - średnica oprawionego kilkoma rzędami koralików TOHO 15 i 11 - 20 mm.
Na kolejnych wieczornych warsztatach Weroniki miałam zamiar nauczyć się robienia kwiatów z płatków Rose Petals, ale niestety zabrakło materiałów, a sklepu z koralikami nie było na Zjeździe.
Wiem, że jest kurs Weroniki, ale chciałam spróbować na miejscu.
Skoro kwiatków nie można było robić, więc poprosiłam o lekcję plecenia sznura igłą i wreszcie się nauczyłam. Wszystko jest w sumie bardzo proste, tylko znowu musi ktoś kilka razy pokazać, żeby zaskoczyło......
Mam więc swoją pierwszą próbkę Twisted Tubular Herringbone Spiral na cztery koraliki, o ile nie pomyliłam nazwy podanej przez Weronikę. Nie zapisałam, a nazw w internecie tyle ile instrukcji do wykonania sznura. Użyłam koralików TOHO Round 11o Opaque Jet i TOHO Round 11o Opaque White. Jeżeli chodzi o czarne mam pewność, nazwy białych nie zapisałam, ale mam nadzieję, ze dobrze podaję.
Skoro wreszcie nauczyłam się Herringbone na 4 koraliki, to już sama poćwiczyłam sznur z dwóch koralików. Potrzebny mi taki nośnik do nowego wisiora.
Pokazywana w Ustroniu kamea już oprawiona i do niej będzie pasował delikatny sznur z dwóch koralików. Dzięki kursom w gazetkach "Twórcze inspiracje" przypomniałam sobie technikę haftu koralikowego na podkładzie.
Sama kamea jest duża - ok. 4,5 cm średnicy, a oprawiona ma średnicę 6,5 cm. Do oprawy użyłam koralików:
TOHO Round 11o Opaque Jet,
TOHO Round 15o Opaque Jet,
TOHO Round 11o Opaque White,
TOHO Round 8o Opaque-Frosted Jet,
TOHO Round 11o Opaque-Frosted White.
Haft na sztywnym filcu o grubości 1 mm, firmy Knorr Prandell , podkład z czarnego filcu, ale wykończę skórką, gdy mi wpadnie w ręce.
Tylko teraz się zastanawiam, czy zrobić broszkę do zimowego czerwonego szala czy jednak doszyć krawatkę ; sznur już się szyje :)
Dziękuję po raz kolejny Weronice za cierpliwość, za chęć pomocy i za uśmiech podczas całego zjazdowego maratonu koralikowego.
Po co ja się męczyłam z tymi moimi byle jakimi fotkami ...............
Pozdrawiam serdecznie i życzę Wam słonecznego, ciepłego tygodnia.
